Jawel. De kop is er af! Zondag 15 maart de – nieuwe – stoute schoenen aangetrokken en paden opgegaan. Gisteren uitgebreid schoenen laten aanmeten bij Outdoor &Travel outfitters. Na een paar rondjes door de winkel met verschillende modelletjes viel de keuze op Löwa Khumbu’s. ’s Avonds uurtje op gelopen tijdens het koken (met dikkere voeten, want avond) en in orde bevonden. Zondagochtend na stevig ontbijt om 8.40 het bos ingetrokken. Flesje water mee, mueslireepjes en een dosis goede moed. Wat lopen die Khumbu’s fraai! Niks aan de hand, fluitje van een cent. Rustig lenteweer, veel gekwetter, geknisper en geknak en vermoedens van hertjes en ander wild. Maar ook veel gepiep, geknars en gesnerp van banden, kettingen en remmen. Fietsers. Veel fietsers. Niemand wandelt, iedereen fietst. Of loopt hard. En toch ben je van het ene op het andere moment deel van hun wereld. Veel gegroet dus. Op naar landgoed Zoomland. Daar is een 5 km route. Volg de blauwe stippen op de bomen. Na 1,5 km de weg, of liever, de blauwe stippen kwijt. Wel veel omgehakte bomen gezien. Dan maar terug. De rode route. Die bomen staan er wel. Slokje water, mueslireepje, sigaretje (foei). Ferm doorstappen. Lekker zonnetje. Hoe kom ik over die snelweg? Gelukkig hebben fietsers wel een kaart bij zich. Aandachtspuntje. Aan de andere kant ken ik de weg weer. Tevreden op de terugweg. Straks koffie. Ruim tweeënhalf uur later trek ik dampende sokken uit. 16 km en geen steekje los. Goed spul. Ook nieuw. Ik ga dit leuk vinden!
